Aimé en Rita als koppel in Willen is Kunnen
Dit zijn Aimé van de Voorde (60) en Rita Vander Linden (58). Al heel lang een koppel, en sinds 1987 geldt voor hen de regel: samen uit, samen thuis. Ook als het om uitstappen van de Koninklijke Harmonie Willen is Kunnen gaat. Aimé is er al lid van sedert 1962, toen hij er samen met zijn broer begon. ,,Als trommelaar, want die hadden ze op dat moment het meeste nodig, en trommelen leer je eerlijk gezegd ook nogal vlug aan. Goed tien jaar later werd Aimé tamboer-majoor, en liep hij ook al eens met de grote trom op de buik. Dochters Nancy en Conny namen de liefde voor muziek van Aimé mee, en toen die in 1985 ook trommelaar werden bij Willen is Kunnen, trok mama Rita mee. Notenleer en klarinet. De dochters kozen later voor klarinet en saxofoon, maar spelen nu niet meer in Willen is Kunnen. Pa en ma wel; Aimé is ondertussen ook bestuurslid en weet deze week wat gedaan: elke dag over en weer naar Uyttenhove om zaal, podium en licht in orde te brengen.
Het nieuwsblad online - Lochristi
8 maart 2007
Willen is Kunnen speelt pannen van het dak
Ronny Van de Winckel, 44 jaar speelt al sinds zijn achtste klarinet bij Willen is Kunnen. Zaterdag en zondag hanteert Ronny de dirigeerstok op het 44 ste Lenteconcert van Willen is Kunnen, in Uyttenhove. Maar voor hij die dirigeerstok in handen kon nemen trok Ronny eerst naar de muziekschool in Sint-Amandsberg, later naar het conservatorium in Gent om daarna lid te worden van de Muziekkapel van de Luchtmacht en in 2005 over te stappen naar de Muziekkapel van de Marine in Oostende.
,,Ik hou van de klarinet. Omwille van haar klankkleur, en binnen de harmonie kan je met de klarinet al eens solo gaan. De klarinet is voor de harmonie wat de viool is voor het symfonieorkest'', vertelt Ronny. Overigens was het tot in de eerste helft van de 18de eeuw dat het de eerste violist was die met zijn strijkstok de toon aangaf. Pas later, toen de orkesten alsmaar groter werden, kwam er een afzonderlijke dirigent, met een dirigeerstokje. ,,Dat was vroeger van hout, nu uit fiber. Maar het handdopje is van kurk'', lacht Ronny.
Dit is Etienne Vermeulen. Hij is 63, en toen hij meer dan een halve eeuw geleden lid werd van de harmonie Willen is Kunnen, had hij zich niet te kiezen welk instrument hij zou bespelen: ,,De koster bekeek u eens goed en zei: jij gaat dat instrument bespelen. Zo simpel was dat toen. Op een bepaald moment was er geen saxofoon-tenor meer, en toen greep ik mijn kans.'' Etienne houdt van de saxofoon, omwille van zijn klankkleur en de melodie die je er kan mee brengen. Het is wel niet echt een solo-instrument, maar wel heel bruikbaar voor de tegenzang.
De saxofoon waar Etienne op speelt is van het Amerikaanse merk Conn. ,,Ooit gekregen voor mijn verjaardag van mijn vrouw. In 1970 of zo. Moet toen wel 2.000 euro gekost hebben.'' De saxofoon zit dan ook in een stevige opbergkast, heeft thuis een vaste plaats, en hoe graag de kinderen en kleinkinderen van Etienne (zowat de hele familie speelt muziek) ook instrumenten bespelen, van de Conn van Etienne moeten ze afblijven.
Het nieuwsblad online - Lochristi
5 maart 2007